Met weemoed Needles verlaten, wat was het daar mooi. Maar ja, plicht roept, nietwaar? Bij de Churchroch wederom linksaf geslagen, op weg naar Moab, bustling town of the area. Inderdaad, bustling, druk en warm. Geen nood, het zal dezer dagen alleen nog warmer worden. Vandaag 30 graden in de schaduw, heerlijk. Alleen: ER IS HIER GEEN SCHADUW! Half dood dus. Als we rijden is er airco, als we stilstaan alleen als er stroom is, en dat is alleen op campings buiten de parken. En zo'n camper is een soort snelkookpan, de hitte stroomt er aan alle kanten binnen. En ' s nachts weer uit. We beginnen met een lakentje en de ramen open, dan dicht, dekentje en dan nog een deken. Aparte ervaring. Regent het in Nederland? Alsjeblieft wel he`? In Moab op de camping gestaan, fully hooked up dus, en daardoor hebben jullie al de foto' s van Needles. an de tekst was ik nnog niet toegekomen, het is verdraaid hard werken hier. Echt Amerikaans. Nauwelijks vakantiedagen hier. Veel boodschppen gedaan, de voorraadkasten weer vol, in de hoop van 3 dagen "park". Eerste hobbel is dat " Arches" een kleine camping heeft die grotendeels te reserveren is maar dat hadden we maanden geleden moeten doen. De noodgreep: héél vroeg er heen, en kijken of er nof niet reserveerbare plekken vrij zijn. Vroeg op dus, rijden en kijken. Stonden er al drie campers voor ons te wachten om kwart over zeven! Uiteindelijk bleken er 5 plekken te zijn, vreugdedansje! Arches is precies wat de naam zegt: een groot gebied volgeplempt met arches. Moeten die Indianen toch een enorm werk aan gehad hebben, sommigen zijn wel dertig meter breed en twintig hoog! geologen beweren overigens dat het natuurverschijnselen zijn door uitholling door regenwater. Wat ze al niet bedenken hè! We hadden dus nog een heerlijk lange dag te gaan (weersvoorspelling: 2% kans op 0mm regen, 14 uur zon), dus vrolijk op pad. Eerst in de buurt van de camping, diep (25 mijl) in het park: Devils garden. De Amerikanen, zekre in Utah, houden er van alles in bijbelse termen te omschrijven. De Garden s vooral een enorm doorgroefd landschap van rode zandsteen, uitgesleten in de meest bizarre vormen. Water spoelt als het de tijd krijgt het steen weg. Als het in de buurt van een wand de grond in sijpelt en in de wand naar buiten komt, kan het daar stukken uit eroderen. En als de rots een overgebleven "muur" is (doordat vanwege de stand van de lagen er evenwijdige slijtpatronen ontstaan) kan er dan een gat in ontstaan en dan kun jer door heen kijken. Soms een klein gaatje, als begin, soms een gat bijna tot aan de top, en soms stort de hele boel weer in. Daar sta je dan als fotograaf met ambitie, te wachten tot zo'n kreng eens in elkaar wil zakken.Maar ne hoor, dat kan nog wel een paaar duizend jaar duren... Wat geologisch gezien wel weer een fractie van een seconde is. Landschap ontstaat en vergaat, ofwel: dan is er weer nieuw landschap! Het as een prachtige tocht, als het meezit stuur ik de foto's straks nog op... Aangepast dagritme: om 1 uur warm gegeten, daarna siësta in de snelkookpan (er zijn wel boompjes op de camping, maar die zijn te klein om onderr te liggen). Aan het eind van de middag naar een ander deel gereden, naar het trailhead dat ons bij de Delicate Arch zou brengen. Interessant: Volgens onze reisgids heeft ooit een of andere onderknuppel bij het maken van een kaaart de Delicate en de Landscape Arch verwisseld. s' Ochtends dus de Landscape Arch bezocht, die uitermate delikaat is: het dunste stuk van de overspannig is nog maar een paar meter breed en af en toe valt er een stuk uit (nee... helaas). Nu dus naar Delicate Arch, die eigenlijk Landscape Arch is, omdat je er zo mooi door heen kunt kijken naar het landschap. Volg je me nog? Een stoffige en warme tocht dus, maar niet zo ver, na eeen uurtje zagen we een hoop mense zitten en toen we om de hoek van een rots kwamen: Jawel, de Arch der arches in volle glorie. ht is de arch die iedereen als beeld wel kent (?), hij staat ook op de kentekenplaten van Utah (In de USA hebben alle staten een afbeelding op de kentekenplaat, leuk idee! Ik zie al Nederlandse auto? voor me met een molentje op de plaat.... (En Duitse met een Bratwurst?, sorry buurtjes...) Vanochtend Arches afgemaakt met wat viewpoints waar je zo al met de auto langskomt (Ik schat 95% van de toeristen doet niet anders) en de Windows. Windows zijn arches die zo genoemd worden omdat je door de boog heen zo mooi een landschap kunt zzien, zoals bijvoorbeeld Delicate Arch, die dus eigenlijk Landscape arch zou moeten heten, en die gewoon arch genoemd wordt en niet windows. We zijn er helemaal omheen gelopen, die windows, prachtige blauwe lucht er doorheen, maar nergens landschap omdat ze hoog op een richel staan. Wel als je er in staat, dan zie je het landschap.... Rare jongens die Amerikanen (mooi h`e, zo'n literair citaatje er tussendoor). Op het eind van deze ochtend (ja, we staan vroeg op hier), nog een wandeling door Park Avenue, zo genoemd omdat je tussen huizenhoge rotsformaties door loopt. De mooiste is CourthouseTowers, inderdaad overtuigend een groepje beraadslagende magistraten. In de middag op naar Dead Horse Park (Die naam ga ik niet uitleggen, is gewoon te gek voor woorden en aan een dood paard moet je niet willen trekken), in de hoop op de relatief grote (21 plekken) camping van dit vrij kleine (denk: Hoge Veluwe) park nog een plek te bemachtigen. Forget it. Good for you, nu zit ik weer op een fully hooked up RV-Park met Wifi te typen in een inmiddels heerlijk fris windje. (Binnen in onze pan is het signaal te zwak, maar inmiddels ben ik blij dat ik buiten zit). Natuurlijk nog wel ieets van het park bekenen, zo veel mogelijk per auto en afen toe t voet, totaal ander landschap, de canyon van de Colorado River, donker, steil, dor. met een kaliumwinning, met ongelooflijk blauwe verdampingsvijvers, bizar in dit landschap. Kortom, Ria en ik groeten je vanuit RV Park Archview (inderdaad, als je goede ogen hebtof een verrekijker zie je de twee Windows, die dus arches zijn (nu weer wel hè), we zitten enkele milen van de ingang van Arches (en vlak bij de zijweg naar Dead Horse Point en naar Island in the Sky, dat we morgen vroeg hopen te bezoeken. De kans op een kampeerplek daar in dit park ter grootte van een provincie schat ik laag in: de camping bezit liefst 8 plaatsen... Gauw door naar de foto's dus!