Je leest het goed, ik schreef het al vele malen fout: mountain, niet mountains. Apart hoor: het zijn toch een boel bergen bij elkaar.Mogelijk bedoelen ze gebergte met mountain. Houden we ons dan maar aan! Gezien de stand van het hout (deels rechtop, merendeels dood) en de informatie dat de kever in dit gebied aan de west kant is begonnen, besloten wij om de volgende ochtend maar direkt door te tuffen naar de oostkant. Dus onmenselijk vroeg opgestaan (nou ja, 5 uur...)en over de pasweg (hoogste punt ruim 3700 meter!) gereden in de hoop vroeg genoeg op de caming (Morain Park) in het park te zijn om nog een plekje te bemachtigen. Dat lukte: we waren zelfs te vroeg! Een lus van de camping is "first come, first served", maar hier met een speciaal systeem: Self service, dus kijken waar iets vrij is (waar dus geen briefje aan het nummerpaaltje hangt, of een briefje dat die dag afloopt), alleen hebben ze het leuke regeltje bedacht dat wie er staat tot 12 uur kan beslissen of hij blijft! Dus maar wat rondvragen aan de enkelen die al op waren om half acht... Een Californier hielp ons door te zeggen dat hij over een paar uur zou vertrekken en wij zijn plek wel vast konden claimen: briefje invullen en aan de paal hangen en bijbehorend envelopje met pecunia in de paal bij het kantootje van de camphost deponeren. Gelukt! Wij eerst maar even op tour, want de camper konden we dus nong niet kwijt. Leuke hike door Moraine park. Een park hier is een vlak dal tussen de bergen. Moraine Park is ooit gevormd door de eindmorene van een gletscher. Mooi klein riviertje met meertjes, stroomversnellingen en rotsen, altijd weer leuk. Terug nog even aangewipt bij het visitor centre voor de gebruikelijke hike-informatie. Vrolijk terug naar de camping, hé, daar is toch onze plek? Daar staat een auto..., even nummer checken, ja 179, die was echt van ons. Personenauto op de plek, ons briefje weg, ander briefje er op, niemand te zien...GRRRRRR! Onze plek gestolen... Wij witheet naar de camphost, die krabt eens achter zijn oor en zoekt een nieuwe plek voor ons... Nou ja, toch een plek, maar wel met een ander gevoel. Ditsysteem werkt op vertrouwen, je doet een briefje onder een papierklem aan een paaltje, ja, iedereen kan dat weghalen. De host zou die ander er nog wel op aanspreken, die zal wel zeggen dat er geen briefje aan zat, bewijs het maar eens, (onze betling is natuurlijk wel bewezen door het envelopje in de paal bij de host... Advies meegekregen: Laat altijd iets op je plek achter, stoeltje ofdeurmat met een steen er op of zo... kennelijk gebeurt dit vaker. Drukke camping, dichtbij de stad (Denver)? Niet getreurd, kubusje had zijn plek en die heeft hij 2 dagen niet verlaten! Er gaani n dit grote park namelijk diverse shuttle busjes, redelijk frequent, waar je gratis op me kunt. Van camping naar Visitors Centre en van daar naar b.v. Bear Lake Road, met diverse stops tot aan het eindpunt tussen de bergen op 3000 meter hoogte. 's Middags dus met de shuttle naar het V.Centre en van daar een eind de Bear Lake Road op (andere shuttle) en uitgestapt bij een trail naar een meertje (Bierstadt Lake, genoemd naar een landsschapsschilder die de bergen daar vereeuwigd heeft) en verder naar een andere halte, waar we weer op de shuttle konden. De volgende dag op tijd op, te vroeg eigenlijk, onder Ria's bezielende leiding worden we steeds vroeger, zodat we een half uur te vroeg waren voor het eerste busje van 7.15. Dus gelopen (2 km) naar het V.Centre, voordeel: daar hadden we het eerste busje bergopwaarts gelijk om 7 uur. Op naar de voorlaatste halte, Glacier Gorge trailhead. En dus het Glacier Gorge trail gelopen, eerst langs een behoorlijke waterval (Alberta Falls), later lang een paar meertjes en uiteindelijk tot Black Lake, een meertje net aan de boomgrensin een mooi "Cirque" van rotsen. Flinke tocht, we merkten wel dat wij al goed aan de hoogte gewend waren, gewoon lekker doorlopen alsof er geen 3000 metertjes tussen ons en de zee zaten! Erg mooie tocht... Nu zitten we weer een dagje "hooked-up" (stroom en water, en vooral: wifi) in het drukke Estes Park (ja, weer een vlak dal), het stadje direkt ten oosten van het National park, waar half Denver langs komt. Maar het RV Park is rustig, vanochtend na het boodschappen doen en een plek vinden hier, hhebben we nog een mooie wandeling gedaan hier dichtbij, net in het park een leuke trail naar Gem Lake, een klein meertje. We zitten nu lager, op ca. 2300 meter, en verrassing: weer tussen het zandsteen, met alle bizarre vormen van dien! Overigens alleen grijs zandsteen, de rode zit nog lager... Ik ga zo door met de foto's, en dan zul je voorlopig niets meer horen of zien van ons, tot New York zitten we weer (3 dagen) in het Park, en of we in NY tijd voor jullie hebben is maar zeer de vraag... Hou moed! Frits, Ria