Van Jenssen direkt de afslag naar Dinosaur Quarry National park. Het in Utah gelegen deel van Dinosaur NP. Heeft een eigen visitor centre, alwaar ze je een kaartje geven van het hele park, dat is alvast makkelijk want die andere heft gaan we ook bekijken. Handig zo'n kaartje: er staat op dat trail 1 t/m 7 in dit deel van het park liggen. Gelukkig staat de locatie van de trailheads er nog op, zodat we toch aan hiken toegekomen zijn. En aan kamperen (nou ja, camperen dus, met ons kubusje), want er bleek een heel mooie camping te zijn aan de rivier (de Groene) met ruim voldoende plaatsen en veel Cottonwoods (Populieren). Het sneeuwde die dag, bleef ook nog liggen! Daarom noemen ze het dus Cottonwoods... Paar korte hikes gemaakt aan begin en eind van de dag, het landschap is wel interessant met dooreengewoelde grondlagen, maar we raken echt verwend... De Dinosaur wall bekeken, ingebouwd in een soort museum, een bijna loodrechte rotswand met daarin echt honderden dinosaurusbotten. Het lijkt er op dat die echt in die wall zaten (wel blootgelegd mbv de tandenborstels van de archeologen) en niet er stiekum opgeplakt. Indrukwekkend, zo'n hoeveelheid bij elkaar. Allemaal od verklaarbaar met vloedgolven en droogte en afzettingen etc, maar dat zal ik je besparen. Na deze aangename rustige warme dag vanochtend teruggelreden naar de hoofdplaats van de straak, Vernal, om inkopen te doen en van daaruit een zijweg in te slaan naarFantasy Canyon, een plek waar ik over gelezen had in een folder die we in Vernal kregen. Een lange lange highway, met opmerkelijk veel vrachtverkeer, bleek door een onafzienbaar olie- en gasveld te lopen. We bezochten nog het plaatsje Red Wash, omdat ik het zo mooi eenzaam op de kaart vond liggen (net als Bonanza en Little Bonanza, maar die lagen weer eeen stuk verderop). Bleek dus een werklocatie te zijn van oliemaatschappijen, vol met trucks, installaties, onderdelen van Ja-knikkers etc!. Dat allemaal midden i de woestijn (prairie)! Verderop zagen we nog een kolencentale, in the middle of nowhere, dus wsl. worden hier ook kolen gewonnen. Na een lange rit geen teken van de canyons, dus maar eens gevraagd aan een tegemoetkomende pickup met technische spulletjes achterop. De man was behulpzaam: just follow me, I'll show you, it's nearby. na een high speed 15 mijl terug sloeg hij linksaf en stopte om ons te vertellen dat het nog maar 15 mijl op die weg was en dan linksaf 5 mijl grindweg. Fluitje van een cent, vooral die 5 mijl doe je in een half uurtje met een camper met rammelende keuken... Uiteiindelijk kwamen we in het meest bizarre rotstuintje wat we ooit gezien hebben. Laat ik niks verklappen: zie de foto's (binnenkort hoop ik). Na nog weer een lange rit over wegen vol met tankwagens, pickups, vrachtwagens met onderdelen van boortorens etc. belandden we via een oude weg met uitgewerkte jaknikkers en verroeste tanks weer op de doorgaande weg en vervolgens waren we al snel in Dinosaur, het plaatsje. Daar bleek volgens het infocentre een RV camp te zijn, waar niet zeker was of het wel draaide. Dat viel mee, we zitten weer heel plezierig op een echt outback kamp met hilarische faciliteiten mar een prettige sfeer. In het plaatselijke caf'e zit ik nu bij een glaasje appelsap te typen. Als je er ooit komt: het wachtwoord van de wifi is dinosaur. In de vorige coffeshop was het coffeebean. Zo kan je nog eens iets onthouden! Morgen het Coloradodeel van het park bekijken, dat betekent een lange (31 mijl) weg af rijde, met enkele hikes. Je hoort van ons!